Historien bak Villmark Impregnering: Jon Ola Bergaplass er gründeren av Villmark og forteller historien bak impregneringsproduktene:

«Eg kjem frå ein småbrukarfamilie i fjellbygda Vats, Ål i Hallingdal. Stølsdrift, jakt, fangst og fiske har min familie drive med som alle andre i bygda. Det å vera ute i all slags ver til alle årstider tett oppunder, og oppe på snaufjellet, har vore ein føresetnad for å kunne bu og leva i Vats. Det å vele (reparere) å ta vare på kle og sko var ikkje noko ein gjorde for moro skuld, men fordi ein måtte. I min familie har det mellom anna vore skomakerar og dette å saume kle gjorde jo «alle» som ein del av hushaldet. Det er lett å gløyme at dette var dagleglivet for 2 generasjonar sidan.

På midten av 1930-talet var far min mellom dei fysste som var med å starte opp speidaraktivitet i Ål. Denne arven tok eg opp då eg fekk barn i passande alder frå ca. 1990. Då eg engasjerte meg i speidaren såg eg fort at det kunne vera ute til fjells med ungar, ikkje minst om veten (vinteren), handlar mykje om att ungane kunne halda seg tørre og varme. Langt frå alle har råd til å kjøpe dei dyraste og mest avanserte pustande og vasstette kle til veksande barn. For å gjera for eksempel haust- og vinterspeiding til ei god oppleving og gje mestrings-kjensle til alle, er det å lære å kle seg rett og nytte det ein har, viktig – ja naudsynt. Eg vart fort oppteke av at alle speidarane skulle ha heile og godt impregnerte kle og sko.

Så frå 1995 byrja eg med å teste ulike midlar med hjelp frå SINTEF, Norsk Tekoinstitutt og etterkvart også saman med mellom andre Norrøna Sport. I løpet av ca. 5 år utvikla me basis for det produktsortimentet Villmark har dag. Og me jobbar sjølvsagt kontinuerleg med å vidareutvikle. Dei siste åra har me også laga impregnering som vert solgt under Norrøna sitt varemerke, men med tydelig merking av Villmark som produsent. Det er vel ikkje så mange som er usamd i at miljø-utfordringane vil krevja stor omstilling også i sports-, tekstil-, og skobransjen. Me må forvente auka fokus på reduksjon av bruk og kast. Det å ta vare på det ein har, ved mellom anna å handsama og impregnere med miljøvenlege virkemidlar, trur eg blir veldig viktig framover. Eg ynskjer at Villmark kan spela ei rolle her.»